ايرانشهر در جغرافياى بطلميوس» بر اساس دو نسخه از متن اصلى كتاب« جغرافياى موسى خورنى» ارمنى و سه اثر از سه محقق ديگر كه همگى توضيحاتى درباره كتاب جغرافياى موسى خورنى مىباشند و در اواخر قرن نوزدهم ميلادى منتشر شدهاند، توسط ماركوارت تهيه شده است. كتاب موسى خورانى هم ترجمهاى است از كتاب« شهرستانهاى ايران( فهرست شهرستانهاى ايران) كه يكى از نادرترين منابع جغرافياى تاريخى ايران عصر ساسانى است و در اصل به زبان پهلوى در 3 برگ تأليف شده و اصل پهلوى آن از بينرفته است. محتواى اصلى كتاب« ايرانشهر در جغرافياى بطلميوس» با توجه به كتاب« شهرستانهاى ايران» اين نواحىرا در بر مىگيرد: 1- ماد 2- اليمايى( خوزستان) 3- پارس 4- اريك( شرق ماد) 5- درياى هيركان 6- اسكيتها 7- بين النهرين 8- بابل.
آنچه نوشته ماركوارت را از ديگر نوشتهها و تأليفات پيشين برجسته و ممتازمىكند، توضيحات و مقايسههاى ماركوارت با ديگر آثار نويسندگان قديمى يونان مانند استرابو، جهانگردان و زائران قديم چين و جغرافيدانان جهان اسلام مانند ابن خرداذبه، اصطخرى، مقدسى و غيره است.
از طرف ديگر تسلط ماركوارت به زبانهاى ايرانى، ارمنى، سريانى و چينى و بهويژه يونانى، كتاب ايرانشهر بر مبناى جغرافياى موسى خورنى و مبحث ديگر آن، ايرانشهر در جغرافياى بطلميوسرا بسيار پربار و سرآمد كرده است. مبحث نسبتا طولانى طخارستان كه در اين كتاب مطرح شده در كمتر اثرى به چشم مىخورد.